مصرف آسپرین و افراد مبتلا به دیابت

فواید مصرف آسپرین برای کاهش خطر وقایع قلبی-عروقی به اثبات رسیده است ، اگر چه  بیماران مبتلا به دیابت تنها افرادی هستند که قبل از مصرف آسپرین باید ملاحظات خاصی در مورد آنها در نظر گرفته شود و با احتیاط و اجازه پزشک آسپیرین مصرف نمایند.

در حالی که آسپرین تراپی برای این بیماران توصیه می شود اما باید به مقدار دوز تجویز شده ، نیاز به درمانهای قویتر ضد پلاکت و اندرکنش های کلینیکی مصرف آسپرین در بیماران مبتلا به دیابت توجه کرد.

دکتر Berger از انستیتو قلب وعروق NYU در نیویورک می گوید: در سال 1990 مشخص گردید که چرا افراد دیابتی در مورد مصرف آسپرین با افراد معمولی متفاوت هستند و چرا درمان ضد پلاکت برای آنها موثرتر است.

دکتر Berger می افزاید: بیماران مبتلا به دیابت در مقایسه با افراد غیر دیابتی دارای فعالیت پلاکتی بیشتری هستند.

بر اساس مطالعه ای که در مرکز NYUصورت گرفت مشخص گردید که علائم فعالیت بیشتر پلاکت ها با افزایش شیوع دیابت مرتبط است و نتایج بدست آمده از این مطالعه این گفته را تایید کرده و این سوال را بوجود می آورد که  آیا با اندازه گیری فعالیت پلاکت ها می توان از وقایع آینده (وقایع قلبی عروقی) جلوگیری کرد؟

دکتر Berger می گوید: درحال حاضر این سوال بی پاسخ مانده است و محققین برای پاسخ به این سوال نیاز به تحقیقات گسترده تری دارند.

پزشکان در هنگام تجویز آسپرین باید به دوز تجویز شده توجه کنند. دکتر Berger می گوید: آسپرین از فعالیت COX-1 جلوگیری می کند و بنابراین سبب کاهش مقدار فعالیت پلاکت ها و جلوگیری از تنگی عروق می شود. اگر چه آسپرین در دوزهای بالاتر همچنین از عمل prostasyslin نیز ممانعت می کند. پروستاسیکلین دارای تأثیر ضد ترومبوکسانی است، بنابراین دکتر Berger تأکید می کند که پزشکان باید درمورد تجویز آسپرین بسیار محتاط باشند و از تجویز دوز زیاد آسپرین بخصوص در بیماران دیابتی پرهیز کنند.

بسیاری از پزشکان معتقدند که پاسخ کلینیکی بیماران دیابتی به آسپرین نسبت به افراد غیر دیابتی متفاوت است . دکتر Berger می گوید : این موضوع یک تصور غلط است زیرا داده ها و اطلاعات گردآوری شده از مطالعات انجام شده نشاندهنده ی تفاوت آشکاری در تأثیر آسپرین در کاهش آمفارکتوس ماهیچه ی قلبی، سکته ی مغزی یا سایر موارد منجر به مرگ در بیماران دیابتی در مقایسه با افراد غیر دیابتی نیست. از همه مهمتر اینکه تحقیقات نشان می دهد هیچ تفاوت آشکاری بین چگونگی عملکرد آسپرین در پیشگیری از وقایع قلبی عروقی بین افراد دیابتی و غیر دیابتی وجود ندارد.

علیرغم تأثیر آسپرین در کاهش خطر قلبی عروقی، مصرف این دارو گاهی تأثیرات معکوس خطرناکی نظیر خونریزیهای ماجور(Major) دارد. البته تحقیقات نشان می دهد این تأثیرات معکوس در تعداد بسیار کمی از بیماران نیاز به درمان دارد و در تعداد کمی از بیماران می تواند خطرناک باشد.

به گفته دکتر Berger درمان با آسپرین از هر 1000 بیمار در طی 5 سال از خطر 3 ایسکمی جلوگیری می کند اما این درمان سبب 3 مورد خونریزی ماجور می شود . بنابراین برای تجویز آسپرین ، پزشکان باید در مورد فواید و خطرات آن فکر کنند.

به علت این که بیماران مبتلا به دیابت جمعیت خاصی را تشکیل می دهند، محققین و پزشکان باید در نظر گیرند که آیا بیماران نیاز به درمان های ضد پلاکتی قویتر ندارد؟

 دکتر Berger معتقد است که مطالعات آینده شاید داروهای دیگری نظیر استاتین ، روغن ماهی و اینهیبیتور ACE که دارای تأثیر کاهش دهندگی فعالیت پلاکت هستند، را پیشنهاد دهند. این داروها ممکن است برخی تأثیرات آسپرین بر بدن را کمتر داشته باشند. همچنین ممکن است استراتژی مصرف دارو تغییر کند، برای مثال آسپرین را به جای یک وعده در روز، دو وعده در روز تجویز کنند.

به علاوه به گفته ی دکتر Berger : امکانات و وسایل بررسی تأثیر آسپرین در پیشگیری از وقایع قلبی عروقی بسیار گران قیمت هستند.

در نهایت هیچ تفاوتی در پاسخ کلینیکی افراد دیابتی به آسپرین نسبت به افراد غیر دیابتی وجود ندارد. تنها سوالی که باقی می ماند این است که آیا استراتژی درمان برای افراد دیابتی باید درمورد دوز دارو تغییر کند یا نیاز به درمانهای ضد پلاکت قویتری وجود دارد؟ پاسخ به این سوالات به تحقیقات آینده موکول می شود.

منبع:EndocrineToday.com